Train, Jurgen Huiskens

BACK TO Werkvergunningen (TWV)

Algemene informatie over werkvergunningen

Waarvoor dient een werkvergunning?

De tewerkstellingsvergunning (TWV) is een vergunning die een werkgever nodig heeft om bepaalde vreemdelingen arbeid te laten verrichten. Het is een belangrijk instrument in het beschermen van de Nederlandse arbeidsmarkt. De Wet arbeid vreemdelingen (WAV) regelt de toelating van vreemdelingen tot de Nederlandse arbeidsmarkt. Uitgangspunt van de wet is dat in de behoefte aan arbeidskrachten zoveel mogelijk moet worden voorzien door het inschakelen van arbeidsaanbod uit Nederland en de EU/EER voor zover daarop het vrije verkeer van werknemers van toepassing is (Kroaten zijn nog niet vrij op de arbeidsmarkt). Dit wordt het 'prioriteitgenietend aanbod' genoemd.

De meeste vreemdelingen mogen alleen werken wanneer de werkgever over een TWV beschikt. De WAV benoemt echter ook een aantal categorieën die zonder een TWV aan de slag kunnen. Het UWV zorgt voor een juiste uitvoering van de WAV en heeft van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de bevoegdheid gekregen om te beslissen op aanvragen voor een TWV.

Welke nationaliteiten vrijgesteld van werkvergunning?

De werkvergunningsplicht is in beginsel van toepassing op alle buitenlanders die in Nederland werkzaamheden verrichten behalve:

  • burgers van de EU, EER en Zwisterland 

Werkvergunning toegekend krijgen is lastig

Op iedere non-EU/EER en iedere Kroaten die arbeid verricht is de WAV van toepassing. De term 'arbeid' wordt binnen de WAV ruim opgevat: bijvoorbeeld stages, bijbaantjes, practica, aioschappen en PhD-studies ziet de Nederlandse wetgever als arbeid. Ook het begrip ‘werkgever’ is breed: er wordt niet gekeken of er sprake is van een arbeidsovereenkomst of een aanstelling, maar of een vreemdeling feitelijk arbeid verricht in opdracht van of voor een ander. Of de vreemdeling daarvoor betaalt wordt en door wie hij betaald wordt, doet evenmin ter zake om te bepalen of van arbeid sprake is.

Bij het aanvragen van een TWV moet worden aangetoond dat de werkgever zich heeft ingespannen om de vacature onder de aandacht te brengen onder Nederlanders en binnen de EU - vacature meldingsplicht. Ook moet de werkgever kunnen aantonen dat er geen geschikte Nederlandse of EU kandidaat te vinden is voor de functie - prioriteitgenietend aanbod. In veel gevallen kan de werkgever dit laatste niet overtuigend aantonen volgens het UWV.

Het is daarmee een reëel obstakel bij het laten werken van buitenlandse werknemers. Het is raadzaam om te kijken of er voor deze persoon ook een TWV-vrijstelling van toepassing is.

Wat is een tewerkstellingsvergunning? Waarom en wanneer moet een werkgever een tewerkstellingsvergunning aanvragen voor buitenlandse werknemers? Zijn de regels ook zo streng voor wetenschappelijk personeel? Op deze vragen vindt u hier antwoord.

Bescherming van de Nederlandse arbeidsmarkt

De Wet arbeid vreemdelingen (Wav) regelt de toelating van vreemdelingen tot de Nederlandse arbeidsmarkt. Uitgangspunt van de wet is dat in de behoefte aan arbeidskrachten zoveel mogelijk moet worden voorzien door het inschakelen van arbeidsaanbod uit Nederland en de EU/EER voor zover daarop het vrije verkeer van werknemers van toepassing is (Kroaten zijn nog niet vrij op de arbeidsmarkt). Dit wordt het 'prioriteitgenietend aanbod' genoemd.

De tewerkstellingsvergunning (TWV), een vergunning die een werkgever nodig heeft om bepaalde vreemdelingen arbeid te laten verrichten, is een belangrijk instrument in het beschermen van de Nederlandse arbeidsmarkt. De meeste vreemdelingen mogen alleen werken wanneer de werkgever over een TWV beschikt. De Wav benoemt echter ook een aantal categorieën die zonder een TWV aan de slag kunnen.

Het UWV zorgt voor een juiste uitvoering van de Wav en heeft van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de bevoegdheid gekregen om te beslissen op aanvragen voor een TWV.

Wat is arbeid?

Arbeid wordt binnen de Wav ruim opgevat: bijvoorbeeld stages, bijbaantjes, practica, aioschappen en PhD-studies ziet de Nederlandse wetgever als arbeid. Ook het begrip ‘werkgever’ is breed: er wordt niet gekeken of er sprake is van een arbeidsovereenkomst of een aanstelling, maar of een vreemdeling feitelijk arbeid verricht in opdracht van of voor een ander. Of die ander de vreemdeling daarvoor betaalt doet evenmin ter zake om te bepalen of van arbeid sprake is.

Positie van wetenschappelijk personeel

Voor vreemdelingen in het hoger onderwijs (zoals wetenschappers en gastdocenten) en andere gebieden met personeelsschaarste gelden soepelere regels dan voor reguliere arbeidsmigranten. Ze zijn immers geen bedreiging voor de Nederlandse arbeidsmarkt. In tegendeel, Nederland heeft deze vreemdelingen juist hard nodig om de concurrentiepositie op bepaalde gebieden (zoals onderzoek) te behouden of te verbeteren.

In de meeste gevallen is een vreemdeling die bij uw onderwijsinstelling of onderzoeksinstituut wetenschappelijk onderzoek gaat doen of als gastdocent aan de slag gaat daarom vrijgesteld van de TWV-plicht.

In die gevallen waar u als werkgever wel een TWV nodig hebt om wetenschappelijk personeel te laten werken (dit komt met name voor bij kort verblijf) past het UWV WERKbedrijf soms versoepelde regels toe. Lees meer hierover onder Voorwaarden.